In alles

Mag ik me zoooo naar voelen?

Mag ik zo bang zijn?

Zo somber zijn?

Meegesleurd door allerlei negatieve gedachten, weten dat het gebeurt, maar er ook niet uit kunnen stappen?

In dit nu.

Volgens het ego allemaal verkeerd en wat weg moet voordat het weer oké is. 

Ik oké ben. Er liefde (voor mij) is.

Wacht. Wat zegt het Hart?

Het is niet erg dat dit er is. Echt niet.

Zoveel zachtheid. 

Dat Hart toch. 

Het kan het dragen.

Ik mag het mens zijn in alles wat ik nu ben. 

De Liefde is in alles.