Murw

Ik ben murw.

Murw van de paniek van gisteren en vannacht.

Murw van het zoeken, het vast willen houden van een manier die het lijden verzacht.

Maar er is niet één manier.

De manier ligt in het moment. Opgeslagen in het Hart.

Ten tijde van paniek misschien wat minder makkelijk te verstaan.

Maar zeker niet afwezig.

Vertrouwen in het Hart in het moment.

Dat is echt.

En precies waarnaar het ego in dat moment verwijst: dát Weten wil gehoord worden.

Is handelen vanuit angst niet een katalysator voor angst? 

Dus kom, ik laat het los nu. 

En doe even m'n ogen dicht.