Vertrouwen

Ik was 18 en ging op de foto voor het smoelenboek van de studie psychologie.

1 woord, wat bij je naam kwam te staan.

Zonder na te denken zei ik: 'Vertrouwen'

Poeh, wat lijkt dat ver weg op het moment. 

Maar in de nu kleine momenten van helderheid weet ik waar dit over gaat.

Dat ik 100 % vertrouw op de stem van m'n Hart. 

En ja dat is misschien wel het moeilijkste wat ik ooit hebben mogen doen nu het ego schreeuwt dat het onzin is. 

En weet je: ik ga het doen. Ik ben het al aan het leven, nu in het holst van de nacht. 

Het stormt in mij, het stormt buiten.

Wat heb ik nog te verliezen? `

Die storm gaat wel weer liggen. 

Ik vertrouw op dit proces.
Ik vertrouw dat elk moment klopt zoals het is.
Ik vertrouw op het vinden van het Hart in het menszijn.