Kom maar ego je bent niet alleen

Het ego, trapt, schopt, slaat alles kort en klein....au wat doet het pijn.
De angst snijdt door m'n Zijn. 

Ik voel het. Ik ga met m'n aandacht ernaar toe. Ik vraag het ego wat het wil. 
Het antwoordt dat het wilt dat ik voel hoe donker het is, daar waar het ego is. 

Ik voel hoe bang het ego is, hoe bang ik ben in het mens-zijn.
De tranen stromen over m'n wangen. 

Ik zie het ego de handen openslaan, het staat met lege handen.....'Ik weet het niet'
Het is zo bang en huilt. Ik ben zo bang en huil.

M'n Hart omhult het met Liefde. Ben maar bang en huil maar. 
Kom maar hier ego-deel van mij, je bent niet alleen....nooit.