De Kelder

Dit proces te delen....'Ben je gek geworden!' schreeuwt het ego in mij.

'Dit kost je de kop'. 

Het beeld van een strop, om de nek van het ego. Het trekt de strop aan.

Ik loop ernaar toe en haal de stroop los. Het hoeft niet, kom maar hier. 

'Maar je weet niet wat daar zit' en het wijst naar een hele donkere plek. 
'Wat als dat zichtbaar wordt'

Kom maar, laat het me maar zien. We gaan samen. Hand in hand.

Oe, wat is het hier donker. Akelig duister.
De daden van de mens in het duister.
We dragen het allemaal met ons mee. 

Ik snap waarom je zo bang bent hier en ik strijk het ego in mij over de haren.
Omarm het in al z'n - mijn bang zijn. Poeh wat is het groots dit duister, zo eng.

Het dak breekt open en het Licht valt naar binnen. Het valt over mij heen.
Het ego-deel in mij duikt weg. 'Nee niet voor mij, dat kan niet'.
'Zie wat hier allemaal aanwezig is in deze ruimte, dat behoort geen Licht te ontvangen'. 

Ik pak het vast en trek het naar me toe. Het deel van mij, wat mij is.
Jij hoort bij mij. Ik ben jou en jij bent mij. Het Licht komt ons beiden toe.

Het ontspant en ik vang het op. Rust maar uit. Voor nu.