Voor moeders die willen luisteren

Schrijven.

Voor mensen die mij een beetje volgen, weten hoe graag ik het doe.

En dan komen er zo van die fijne mensen op je pad. 

Florine, van The Mompany bijvoorbeeld.

Het 1e artikel staat online: voor alle moeders- the place to read :-)!

https://www.themompany.com/saskia-nefkens-is-een-medium-en-luistert-naar-de-ziel-van-kinderen/

Leuk! En lekker.

Ja, jij!
Oké grapje. Al zit in elk grapje een kern van Waarheid ;-).

Het hele leven vraagt soms zoveel. 
En daar denken we met z'n allen ook maar veel over na. 
Hoe kan ik ruimte maken voor dit? En genoeg luisteren naar wat ik wil?

Ik betrap mezelf maar al te vaak op compromissen.

Genoeg. Zegt mijn Hart. 
Je Weet wat je wilt. 
Ga er maar voor.
Nu? Ja. Nu.

Aardse wetten geven schaarste. 
Terwijl Licht zoveel groter kent. 

Ik ga ervoor. Dat is leuk en lekker!
Doe je mee?

Zij

Ik ontmoette haar net.

Op het pad in het bos.

Zo Wijs.

Vast en zeker vaak niet gezien door haar handicap(s).

Onze blikken hielden elkaar vast.

Ze glimlachte.

Ze liet me voelen, hoe sterk zij in verbinding zijn.
Zij- waar Mind niet zo voorop staat, gewoonweg omdat het niet kan. 

Mag ik van jou leren en luisteren naar wat je vertelt-

Hoe mooi zou het zijn als dat gewoon normaal is.
 

Rondje park

Ik liep vanochtend een rondje park. 

De mooie avond had zijn sporen achter gelaten.
Op veel plekken lag rotzooi, wel vaak verzameld rondom de prullenbakken. 
Dat voelde vriendelijk. 
Het was geprobeerd.

Onze hond was er sowieso dankbaar voor.

Toen kwam ik langs een groepje sportende ouderen. Oei.
Daar hadden er een paar het zwaar.
Waarom dacht ik? 

De fysiologische wetten overstijgen niet de intenties. 
Ga jij sporten omdat je lichaam dat vraagt of ga je sporten omdat je denkt dat het anders niet goed is of komt?

Mag ik de volgende keer een hand op je schouder leggen als ik die laatste voel?
Dan kun je rustig je spullen pakken en lekker wat leuks gaan doen.



 

India

Ik was in India. 
Kort geleden.

Jee, wat kwam dat binnen in mijn Hart.

De mensen daar. Zijn overtuigd van dat er meer is.
Ze leven met het goddelijke. Het is juist gek als dat er niet is.

Het voelde als een warm bad. Thuiskomen. Op heilige grond.

De kleinste dorpjes waren het allermooist. De armste mensen.
Net als de meest afgelegen tempels. 

Ik heb heilig eten geproefd.
En mezelf opnieuw gevonden. 

Op de w.c.

Ik heb buikgriep.
En zit op de w.c.

Luka: Mama, ben je ziek?
Ik: Ja, een beetje.

Luka: Ik was vanavond ook ziek, toen ik bij opa en oma was. 
Ik: Ja, dat klopt. Toen had jij dit ook.

Ziek zijn zorgt ook dat je groeit, zeg ik tegen haar.

Luka: Mam, we groeien altijd.

 

 

The real You

Ik ken een vrouw. Of eigenlijk. Wel meerderen.
Die lacht wanneer ze boos is.
Stil wordt wanneer ze eigenlijk iets wil zeggen.
Draait om de tafel, om zo de drankjes aan te vullen van de ander. 

Wie wil er serveren, als de ander het niet echt wil drinken?

Ik niet meer. Hoor. 

Easy

Ik kreeg een mailtje van Google

Of ik even wilde checken of ik het was die ingelogd had op mijn eigen account

Ik druk op Ja

Google: Alle problemen zijn opgelost.

Nooit verwacht dat het uit die hoek zou komen. 

Zonder spiekbriefje

Het was vroeger heel normaal. Dat ik keek in een boek en deed wat iemand anders had opgeschreven. Al was ik daar niet heel goed in. Toch bleef het vaak, ongewild, een referentiepunt. 'Zo doe je het goed'. 

Tja, het leven heeft me ingehaald. Niks blijkt minder waar. 
Dat wat echt werkt, voor mij, zit in mijn Hart. Het is wat ik moeiteloos tot uitdrukking breng en leef.

Natuurlijk gaat het gepaard met hobbels. Dikke knobbels soms. Het pad bewandelen, wat nog alles behalve een uitgesleten weg is (al denkt mijn Ziel daar heel anders over ;-) ).

Ik geloof in deze weg. In de overvloed aanwezig in iedereen. 
Doe jouw ding. And the rest will follow.

Fanatiek

Gisteravond. Ik fietste door de straten.

Knisperend, de kou. Net als de overgebleven sneeuw op straat.

Heerlijk vind ik het. Zo 's avonds laat op straat.
Rust. En, je kunt naar binnen kijken.

Ware winterwonderlanden in sommige huiskamers.
Alles in zo'n huiskamer geeft ineens licht. Of beweegt.
Het zou me niet verbazen als het ook muziek maakt.

De sfeer. Ik vind het voelbaar anders deze dagen. 
Toen Sinterklaas vertrokken was, daalde er een rust in. 
Het hangt fijnstoffelijk in de lucht. 

Verbonden met de Kerst. 
Alle (of, nou ja, veel) neuzen dezelfde kant op. Ruikend aan de Liefde. Samenhorigheid. 

En dan:
Het verzacht. 
Niks meer geheim aan esoterie. 
Iedereen en alles heeft toegang tot een helder Weten.

Het zou voor mij niet even hoeven. Niet alleen deze dagen van het jaar. Dichterbij onze kern.

Ik besef me dat de impact van het collectief groot is. En het dus helpt dat neuzen dezelfde kant op wijzen. 
Het maakt mij fanatiek. Net zo fanatiek als de kerst-in-huis-fanaat. 

Wij kunnen met elkaar een groot verschil gaan maken.

Wie steekt er mee z'n Licht aan?

 

 

Stil van

Daar zit ik dan

Tussen die 2 in

Beiden langzaam in slaap

Ik ken de woorden niet

Die zeggen wat ik voel


Zij laten mij voelen wie ik echt ben

Ook daar plak ik liever geen definitie op

Terwijl het gouden draadjes zijn

Die opflikkeren in het Licht


Als ik de Liefde voel

Staat alles even stil


Het is laat, laat genoeg

Om rechtsomkeer te maken

Met ferme pas vooruit

Ik Weet de route

Nu pas kom ik er voor uit

Soulsisters

Daar zijn ze

Als ik - jij ga staan

De zielen die ook dit pad lopen

Het pad gericht op een nieuwe tijd

Bibberende knieën verdwijnen snel

Als de verbinding wordt gevoeld

You go sister!

Wij doen allemaal mee!

Er wilt iets van m'n Hart

'When God closes a door, somewhere he opens a window'.

The Sound of Music.

Een klassieker. En terecht.

Wat een boodschap. 

Soms wilt eerst iets losgelaten worden.

Zodat het nieuwe kan gaan stromen.

Ik heb gister m'n laatste opleidingsdag gegeven.

En ik kan vandaag m'n pen niet bijhouden.

;-)

 

Het knelt

Gevoelens.

We hebben ze niet voor niks. 

Ze wijzen ons de richting.

Waarom voel ik mij zo?
Om dan te luisteren naar je Hart.

Maar al te vaak wordt bewustwording ingezet als bypass voor gevoel.

Dat hoeft niet.
En het lukt niet.

Daar is al de richtingaanwijzer.

Het wilt ruimte. Het wilt gevoeld.

Om jou te vertellen

Wie je bent.

 

Lucht

Mediteren.

Iedereen kan het.

En het kan op 1000 manieren. 

Verstilling. Bewustwording.

Het kan in een activiteit.
Het kan als je stilzit. 

Kies jouw vorm, die op dit moment fijn voelt. 

Laat je niet vangen in dogma's, in 'zo doe ik het goed', 'zo doe ik het fout'.

Natuurlijk hebben we onze Mind, die ons maar al te graag wijsmaakt dat je daar nu echt geen tijd voor hebt.
Dat is iets anders als het gevoel wat zegt: het hoeft niet. Of niet op deze manier.

Meditatie maakt je open, vrij, blij.

Volg die richtingaanwijzers.

De kleine lettertjes

Zeg die kleine lettertjes

Over wat het betekent om mens te zijn

Heb ik die wel gelezen

Toen ik de beslissing nam

Hahaha

Het Hart lacht 

Jazeker wel

Ik koos hiervoor

Jij koos hiervoor

Koos koos hiervoor

 De kleine lettertjes zijn maar een bovenlaag